Annesinin aşkı, bugün tam 19 aylık oldun. Hızlı hızlı geçiyor zaman, aman lütfen biraz yavaş geçsin, ben hiç doyamıyorum sana:( Hep dediğim gibi günler geçtikçe daha da şeker oluyorsun. Örneğin bugün çok güzel bir ay dönümüydü, babuşla beni o kadar çok güldürdün ki, seninle zaman nasıl geçiyor anlamıyoruz. Artık bazı kelimeleri de çok güzel kullanıyorsun. Anne, baba, yok, dede, aç, mama, ba (düşmek, yani bam olmak demek, kısaca ba:)), gogo (bir oyuncağının adı:))... Kelimeleri söylemenin yanı sıra esas gelişme, herşeyi anlaman aslında, anlattığımız herşeyi anlıyorsun, etrafındaki herşeyi tanıyorsun, kitaplarından gösterdiğimiz şeylerin ne işe yaradığını bize gösteriyorsun (örneğin, diş fırçası, saç fırçası, tabak, bardak, çorap vs). Birçok neden-sonuç ilişkisini çok iyi kuruyorsun.
Çoğu zaman bizi, özellikle de babanı bilgisayar başına oturtmak istiyorsun, Youtube’daki Turkcell reklamları favorilerin ve bir de Pınar reklamlarını çok seviyorsun. Bu arada bugün yine bizi şaşırtan olaylardan biri Pink’e olan sevgin:) Müziğe tepki vermeye başladığından beri (ki en az bir senedir) Pink’in şarkıları çok hoşuna gidiyor, bugün de yine Pink’in Funhouse şarkısı seni kendinden geçirdi ve biz sana gülmekten öldük. Resmen kanını kaynatıyor:)
Prenses, biraz da asabiyet durumlarımızdan bahsedelim. Maalesef iyi huylarının yanında bazı kötü huyların da var. İstemediğin birşey olduğu zaman, senin dediğin yapılmadığı zaman kafanı çok kötü şekilde vuruyorsun, eğer açlık, uykusuzluk gibi bir derdin yoksa kontrollü vuruyorsun ancak bir de açsan ve uykusuzsan yani huysuzsan işte o zaman kendine hiç acımadan kafanı önünde neresi varsa oraya vuruyorsun. Bayramda yaptığımız ziyaretler seni çok yordu ve eve geldiğimizde travmatik bir hal aldı. İşte o zaman başını çok kötü vurdun ve alnın günlerce mor kaldı, hatta hala çizgi şeklinde bir çöküklük var, umarım kalıcı olmaz. Acaba terrible two’mu başlıyor yoksa senin karakterin mi biraz sinirli bilemiyorum ama bu durumun çok uzun sürmemesini diliyorum. Böyle anlarda senin dikkatini başka yöne çekmek tek çaremiz oluyor. Biz de bunu uyguluyoruz. Diğer bir sinir olduğun şey ise babanla benim yakın olmamız, kazara birbirimize dokunduğumuzda, sarıldığımızda kıyameti koparıyorsun ve gelip bize, özellikle de bana patlatmaya başlıyorsun. Tam olarak neye kızdığını bilmiyorum, birimizden birini mi kıskanıyorsun yoksa bizim yakın olmamız, seninle ilgilenmeyeceğiz sonucunu mu doğuruyor senin için bilemiyorum ama biz de senin sinir olduğun birşeyi yapmıyoruz:)
Böceğim özetle bayılıyoruz sana....
Prenses, yılbaşı akşamı dayınlardaydık. Çok güzel bir geceydi, Nil'in yaptığı süper yemeklerle başladık geceye, sonra senin hiperaktiviten yordu hepimizi:) Lara'nın herşeyine ortak olduğun gibi piyanosuna da ortak oldun. O bize bildiği bütün şarkıları çalarken sende bir kenardan basıyordun, sonra Lara'nın kalkmasını fırsat bilip sen oturdun o koltuğa, çok da yakıştın:) Bütün gece ağacın altındaki hediye paketlerini açmaya çalıştın, hatta bu duruma o kadar taktın ki, hediyeleri erken açtık bu nedenle, yoksa sen hepsini açacaktın. Bir dakika bile yerinde durmadığın için yoruldun ve benim kucağımda biraz dinlendin, sonra yılbaşı adedini bozmayarak oynayacağımız tombalayı görünce jet gibi fırladın, anladık ki, sen bize oynama şansı vermeyecektin, saat de senin için geç olmuştu, seni yatırdık ve tabii ki yanına da ya beni ya da babanı feda edecektik, gönüllü baban oldu, 2010'u göremeden uyudunuz. İşte böyle geçti yılbaşı gecemiz, neşeyle, keyifle karşıladık yeni yılı...
